چقدر تکراریست کلامی که پر از تکرار است . اما چه تکراری زیباتر از آن میتواند اینگونه فکر را در غل و زنجیر بکشد .تو را می گویم که تکرار نام تو ، زندگی ام را می سازد که سراسر تکرار توست . چه زیبا تکرار می شود نام شیرینت ، چون دم ، چون بازدم ، و هر دم ودمادم کاش میشد بر تارک هستی ، بر صورت خورشید بر چهره ماه و برزمزمه باد و بر هر آنچه تکراریست نام تو را حک کرد تا تکراری ترین جلوه هستی تو باشی ، و من بزرگترین حس دنیا که این تکرار دوست داشتنی را عاجزانه می بلعد